Abazja
Abazja to zaburzenie neurologiczne lub psychogenne polegające na niemożności lub znacznym utrudnieniu chodu i stania, przy braku organicznego uszkodzenia mięśni. Często współwystępuje z astazją jako zespół astazja-abazja.
Abazja to zaburzenie neurologiczne lub psychogenne polegające na niemożności lub znacznym utrudnieniu chodu i stania, przy braku organicznego uszkodzenia mięśni. Często współwystępuje z astazją jako zespół astazja-abazja.
Abatysa to przełożona żeńskiego klasztoru, szczególnie w tradycji benedyktyńskiej. Łącząc funkcje duchowe, administracyjne i feudalne, przez wieki była jedną z nielicznych kobiet sprawujących realną władzę w średniowiecznej Europie.
Abat to termin wieloznaczny: w architekturze oznacza ukośną przegrodę w otworach budowlanych kierującą powietrzem lub światłem, historycznie odnosi się też do wyrębu drzew oraz tytułu kościelnego przełożonego klasztoru.
Abandon to słowo o bogatej wieloznaczności: w prawie oznacza porzucenie mienia na rzecz ubezpieczyciela, w psychologii – stan pełnego oddania chwili, a w kulturze – swobodną, żywiołową ekspresję artystyczną.
Abakus to termin oznaczający płytę wieńczącą kapitel kolumny w architekturze klasycznej oraz historyczne urządzenie do liczenia – liczydło, będące jednym z najstarszych narzędzi matematycznych w historii.
Abakan to zarówno stolica Republiki Chakasji w Rosji, jak i nazwa monumentalnych tkanin przestrzennych polskiej artystki Magdaleny Abakanowicz, które zrewolucjonizowały światową sztukę włókienniczą.
Abaka (Musa textilis) to roślina z rodziny bananowatych, uprawiana na Filipinach dla wyjątkowo wytrzymałego włókna zwanego konopiami manilskimi. Używana w przemyśle okrętowym, papierniczym i kompozytowym.
Abak to w architekturze klasycznej płyta wieńcząca kapitel kolumny. Historycznie termin oznaczał też liczydło – jedno z najstarszych narzędzi obliczeniowych w historii ludzkości.
Abaja to długa, luźna szata wierzchnia noszona przez kobiety w krajach arabskich i muzułmańskich. Stanowi symbol islamskiej skromności, ale też element współczesnej mody i przedmiot debat społecznych.
Przymiotnik aaronowy wywodzi się od imienia Aaron – pierwszego arcykapłana Izraela. Stosowany w kontekście biblijnym, teologicznym i liturgicznym, odnosi się do tradycji kapłańskiej rodu Lewitów.